الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : فخر الدين حجازى )
37
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي )
فرمود چه ميخواهى ؟ على ( ع ) فاطمه ( ع ) را ياد كرد . ( 1 ) پيامبر بتقاضاى على پاسخ موافق داد و درحالىكه آثار شادمانى بر چهرهاش آشكار بود و خندهاى بر لبانش نقش مىبست فرمود : آفرين به تو باد ، خداوند به من فرموده است كه فاطمه را به همسرى تو دهم . « 13 » از چنين مژدهاى قلب امام سرشار شادمانى شد از مشيت خداوندى كه نيكوئى هر دو جهان را بوى ارزانى داشته است . او پسر عموى رسول بود و اكنون داماد او مىشد و اين على بود كه مفهوم و مضمون اين آيه از قرآن ميگرديد : « هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً » . او كسى است كه بشر را از آب آفريد و او را خويشاوند و پيوند قرار داد « 14 » . آنگاه پيغمبر بياران خويش توجه كرد و فرمود : فرشتهاى به من فرود آمد و گفت اى رسول خداوندى ! پروردگار بر تو درود ميفرستد و ميفرمايد من در پايگاه عرش ، فاطمه را بعلى تزويج كردم و تو هم در زمين چنين پيوستگى را برقرار كن « 15 » .
--> زيرا تاريخ استيعاب ، جلد 3 ، ص 35 - مستدرك حاكم ، جلد 3 ، ص 14 بما نشان ميدهد بهنگامى كه پيغمبر بين ياران خويش برادرى افكند ، على را برادر خود خواند و گفت تو برادر من در دنيا و آخرت هستى . على ميدانست كه پيغمبر از جانب تمايلات خويش سخن نميگويد و منطقش انگيختهء الهام خداوندى است . سر آن سكوت اين بود كه اگر از سازمان وحى دستورى نرسد دشمنانش بر پايگاهش تزلزل افكنند و بزرگواريش را ناچيز شمارند و كسب چنين توفيقى انگيزه على بر - خواستگارى فاطمه بوده است . ( 13 ) - نور الابصار ، ص 42 . ( 14 ) - مجمع البيان در تفسير سورهء فرقان ، جلد 9 ، ص 175 . ( 15 ) - ذخائر العقبى ، ص 32 .